Jakie odszkodowanie może otrzymać ofiara RTA?

W przypadku zajścia zdarzenia ubezpieczeniowego ubezpieczyciel, który ubezpieczył odpowiedzialność cywilną właściciela pojazdu, który spowodował szkodę, lub LTAB (jeśli odszkodowanie ubezpieczeniowe ma być wypłacane z Funduszu Gwarancyjnego) obejmuje szkody, których wysokość nie przekracza określonego limitu odpowiedzialności ubezpieczyciela: za szkody wyrządzone osobie do 5 210 000 euro (bez względu na liczbę poszkodowanych), a za szkody wyrządzone w mieniu do 1 050 000 euro (bez względu na liczbę osób trzecich).

Zgodnie z art. 25 ustawy o ubezpieczeniu komunikacyjnym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, szkodą w mieniu jest szkoda wyrządzona przez:

• w przypadku pojazdu – jego uszkodzenia lub zniszczenia;
  
• droga, budowa drogi, budynek lub konstrukcja – uległy uszkodzeniu lub zniszczeniu;
  
• mienie należące do osoby – uległo uszkodzeniu lub zniszczeniu, np. uszkodzone ogrodzenie, rower, telefon komórkowy lub inna prywatna własność osoby;
  
• Za szkody rzeczowe uważa się również straty poniesione podczas prowadzenia akcji ratowniczych wobec ofiar wypadków drogowych, powstałe wskutek uszkodzenia pojazdu, którym przewożono ofiarę do placówki medycznej, zabrudzenia wnętrza tego pojazdu, a także straty poniesione podczas ewakuacji pojazdów z miejsca wypadku drogowego, jak również szkody wyrządzone środowisku.

Szkody wyrządzone osobie (kierowcy poszkodowanego pojazdu, pasażerowi, rowerzysty, pieszemu, jeżeli w ich działaniach nie stwierdzono naruszenia przepisów ruchu drogowego), zgodnie z art. 19 ustawy o OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, dzielą się na dwie części:

• straty niemajątkowe (szkody moralne) – związane z bólem i cierpieniem psychicznym spowodowanym obrażeniami fizycznymi, okaleczeniem, niepełnosprawnością, śmiercią żywiciela rodziny, osoby na utrzymaniu lub małżonka, niepełnosprawnością grupy 1 żywiciela rodziny, osoby na utrzymaniu lub małżonka. Wysokość tych szkód i tryb ich obliczania określa odrębne rozporządzenie Rady Ministrów nr 340 „Rozporządzenie w sprawie wysokości odszkodowania z tytułu ubezpieczenia oraz trybu jego obliczania z tytułu szkód niemajątkowych wyrządzonych osobie” https://likumi.lv/doc.php?id=267451.
  
• straty materialne (pieniężne) – związane z leczeniem poszkodowanego (koszty związane z pomocą udzieloną poszkodowanemu przez zespół ratownictwa medycznego, transportem, umieszczeniem, utrzymaniem, diagnostyką, leczeniem i rehabilitacją poszkodowanego w placówce medycznej i rehabilitacyjnej (w tym koszty podróży w przypadku wizyty w placówce medycznej lub rehabilitacyjnej), opieką nad poszkodowanym, zakupem środków medycznych, żywieniem medycznym, leczeniem w domu (w tym koszty podróży w przypadku wizyty w placówce medycznej lub rehabilitacyjnej), a także protezami, endoprotezoplastyką oraz zakupem lub wynajmem środków pomocniczych), czasową niezdolnością do pracy (niezarobkowy dochód za okres niezdolności do pracy stwierdzony przez placówkę medyczną), utratą zdolności do pracy (niezarobkowy dochód/różnica dochodów z tytułu niepełnosprawności), śmiercią (odszkodowanie dla osób pozostających na utrzymaniu, koszty pogrzebu). Wysokość tych strat i tryb ich obliczania określa odrębne rozporządzenie Rady Ministrów nr 1008 „Rozporządzenie w sprawie wysokości odszkodowania z tytułu ubezpieczenia oraz trybu jego obliczania za szkody materialne wyrządzone osobie”. https://likumi.lv/doc.php?id=98105;